Natuurlijk is het dubieus deze productieve familie als Nederlands te bestempelen. Ze kwamen uit

Stadhuis Zoutleeuw van Rombout Keldermans

het graafschap Brabant, wat nu slechts voor een deel bij Nederland hoort. Wel hebben veruit de meeste Keldermansen in de Noordelijke Nederlanden hun sporen nagelaten en hebben veel van hen er ook gewoond. Ook was de grens tussen wat we nu Nederland en België noemen veel vager dan nu.

Zo was de in 1393 geboren stamvader Jan lange tijd actief in Leiden. Samen met zijn zoon Jan werkte hij onder meer in Middelburg en Gouda. In beide steden waren ze medeverantwoordelijk voor de prachtige stadhuizen.

In de Zeeuwse hoofdstad was het echter Antoon die het meest verantwoordelijk was voor het stadhuis. Antoon was de zoon van Jan juniors broer Andries. Die heeft onder meer weer aan de wieg gestaan van de grote kerk in Alkmaar.

Het zou te ver voeren om alle Keldermansjes op te sommen en al hun bouwwerken op te noemen. De geesteskinderen van het roemruchte bouwmeestersgeslacht zijn vaak wel te herkennen. Late gotiek in witgrijs zandsteen, dat is vaak van de hand van een Keldermans. Ze zijn veel in het oude graafschap Brabant te vinden, maar ook in Zeeland en de Hollanden.

En ze bouwden prestigieuze kerken, stadhuizen en andere gebouwen om mee te pronken.

 De laatse Keldermans, Marcelis, stierf in 1557 in Utrecht. Van de hand van deze is niet veel overgebleven. Zijn ontwerp Vredenburg werd al in 1577 door het Utrechtse volk gesloopt.